O wynikach analizy finansowej decydują w dużym stopniu materiały źródłowe, które służą do badania zjawisk gospodarczych. Materiały te to: materiały wewnętrzne, zawierające dane o przedsiębiorstwie, oraz materiały zewnętrzne, informujące o otoczeniu przedsiębiorstwa.
Dane o przedsiębiorstwie mają charakter ewidencyjny i pozaewidencyjny. Materiały ewidencyjne mają znaczenie podstawowe i wynikają z prowadzonej w danym przedsiębiorstwie ewidencji. Źródłem informacji są więc: księgowość, sprawozdawczość finansowa i rzeczowa, poprzednie analizy ekonomiczne, plany, dokumentacja obrazująca działalność przedsiębiorstwa. Materiały pozaewidencyjne wykorzystywanymi w analizach są protokoły z różnych zebrań przedsiębiorstwa, sprawozdania i protokoły z posiedzeń zarządu i rady nadzorczej oraz wywiady z pracownikami przedsiębiorstwa i banku finansującego. Informacje pozaewidencyjne są dla analizy równie cenne, jak dane ewidencyjne.
Podstawowym źródłem informacji wykorzystywanych w analizach ekonomicznych są bilanse, rachunki wyników i rachunki przepływów pieniężnych. Te najważniejsze sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa sporządzane są w formie standardowej, regulowane przepisami prawnymi [Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14.06.1995 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki skonsolidowanych sprawozdań finansowych (Dz.U. Nr 71, poz. 355)]. Jedynie rachunek przepływów pieniężnych nie ma ujednoliconej postaci, poza jego wersją publikacyjną.
Bilans i rachunek wyników stanowią podstawę do statycznej i dynamicznej oceny stanu i wyników finansowej działalności przedsiębiorstwa. Na ich podstawie sporządzany jest rachunek przepływów pieniężnych. Daje on obraz przepływu środków pieniężnych w przedsiębiorstwie oraz orientację o kierunku ich zagospodarowania.
W niektórych przedsiębiorstwach, obok przepływów pieniężnych sporządza się sprawozdanie o pozycji finansowej przedsiębiorstwa. Przedstawia ono źródła funduszów przedsiębiorstwa i sposoby ich zastosowania. Te dwa sprawozdania są zbliżone do siebie w treści i dlatego często wykonuje się tylko jedno z nich.
Niezależnie od sprawozdań finansowych, sporządzonych według urzędowych wzorów, przedsiębiorstwa publikują dane bilansowe oraz rachunek wyników w formie uproszczonej. Publikowane wzory bilansu oraz rachunku wyników uwzględniają liczby wynikające z urzędowych wzorów, ale odpowiednio są one zaokrąglone. Służą one jako podstawa oceny sytuacji majątkowej przedsiębiorstwa oraz sytuacji finansowej nie tylko za dany rok obrachunkowy, ale także do prognozy jej kształtowania się w przyszłości. Sprawozdania te zawierają bowiem dane co najmniej za trzy kolejne lata. Ułatwia to ocenę sytuacji majątkowej i finansowej partnerów gospodarczych współpracujących z przedsiębiorstwem.
Duże znaczenie informacyjne mają noty uzupełniające, dotyczące kształtowania się ważniejszych pozycje bilansu i rachunku wyników. Wyjaśniają one bliżej treść bilansu i rachunku wyników zarówno za pomocą liczb, jak i opisowo.
Dodatkowym źródłem informacji wykorzystywanych w analizach są raporty audytorów, czyli orzeczenia dyplomowanych biegłych księgowych, zawierające informacje o podstawowych formalno-prawnych zjawiskach, zakresie dokumentów objętych weryfikacją oraz podstawowych ustaleniach przeprowadzonego badania.
Poszukiwaniem i zbieraniem informacji gospodarczych zajmują się wyspecjalizowane firmy. Zbierają one informacje legalnie, ale też trudnią się gromadzeniem informacji poufnych czy wręcz tajnych. Informacje te dotyczą zarówno stanu ekonomiczno-finansowego przedsiębiorstwa oraz wywiązywania się z płatności. Poszukiwanie informacji gospodarczych jest zjawiskiem powszechnie uznawanym, nie budzi ono sprzeciwu do momentu, w którym nie przekracza granic legalności. Granice te są jednak często naruszane, ponieważ przedsiębiorcy za wszelką cenę chcą zdobyć poufne informacje np. dotyczące poufnych programów struktury gospodarczej, nowych technologii, tańszych nakładów kapitałowych przy produkcji itp. Zdobycie takich informacji związane jest z naruszeniem prawa określanym potocznie szpiegostwem gospodarczym.
