Za wartość początkową środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych uznaję się :
- w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia
- w razie wytworzenia we własnym zakresie – koszt wytworzenia
- w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób- wartość rynkową, chyba, że umowa określa wartość w niższej wysokości.
- w razie nabycia w formie wkładu niepieniężnego wniesionego przez wspólnika – ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej (1)[1]
Cena nabycia jest to cena z rachunku lub umowy kupna-sprzedaży powiększona o koszty uboczne, do których zaliczamy cło, koszt montażu, transport, ubezpieczenie w drodze.
Na koszt wytworzenia składają się ceny zużytego materiału, wynagrodzenia pracowników, składki ZUS pracowników, wartość usług obcych oraz innych poniesionych kosztów. Ponadto zalicza się koszty ogólne firmy, naliczane w sposób procentowy. Nie zalicza się kosztów ogólnych zarządu i kosztów sprzedaży.
W przypadku ulepszenia środków trwałych wartość początkową powiększa się o sumę wydatków poniesionych na ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub preferencyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 1000 PLN. Środki trwałe uważa się za ulepszone jeżeli wydatki poniesione na to powodują wzrost ich wartości użytkowej, w stosunku do ich wartości przed ulepszeniem.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać miesięcznie, kwartalnie lub raz na koniec roku.
Odpisy miesięczne dokonywane są od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęto użytkowanie środka trwałego. Zakończenie amortyzacji ma miejsce w ostatnim dniu miesiąca, w którym przedmiot został sprzedany lub zlikwidowany albo w którym wartość dokonanych odpisów zrównała się z jego wartością początkową.
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wartości brutto. Przez wartość brutto rozumie się, w tym przypadku wartość początkową, okresowo aktualizowaną, ale bez podatku od towarów i usług, w przypadku płatników tego podatku.
Stawki amortyzacyjne dla poszczególnych środków trwałych ogłaszane są w Wykazie Rocznych Stawek Amortyzacyjnych.
Istnieją dwie metody amortyzacji środków trwałych :
- liniowa
- degresywna
Amortyzacja liniowa polega na tym umownym przyjęciu, iż środki trwałe zużywają się jednakowo w każdej jednostce czasu, bez względu na to, czy i w jakim stopniu są one wykorzystywane w procesie produkcji lub wymiany, czy też są nieczynne. Jest to tzw. Metoda amortyzacji równomiernej.
Metoda degresywna jest metodą amortyzacji nierównomiernej, w której zakłada się, że zużycie środka trwałego kształtuje się różnie w poszczególnych okresach ich użytkowania. Stosuje się ją zazwyczaj przy amortyzacji maszyn lub urządzeń mających charakter produkcyjny.
W pierwszym roku używania środka trwałego amortyzacja obliczana jest od jego wartości brutto według stawki podwyższonej współczynnikiem do 2,0 lub w przypadku gmin zagrożonych bezrobociem strukturalnym do 3,0. W następnych latach odpisy ustala się od wartości netto na początek roku.[2]
Biuro Rachunkowe „Marad” stosuje metodę liniową przy amortyzacji zestawu komputerowego zakupionego w dniu 16.08.1998 roku.
Przykład :
Założenia :
- wartość początkowa środka trwałego wynosi 4 156 PLN, na dzień 16.12.1998 rok
- roczna stawka amortyzacyjna przy metodzie liniowej – 30%
Odpisy amortyzacyjne w poszczególnych latach kształtować się będą :
- w 1999 roku – 4 156 x 30% = 1246,80 PLN
- w 2000 roku – 4 156 x 30% = 1246,80 PLN
- w 2001 roku – 4 156 x 30% = 1246,80 PLN
- w 2002 roku – 4 156 x 30% : 12 m-cy x 4 m-ce = 415,60 PLN
Miesięczna rata amortyzacji wynosi 103,90 PLN.
Jej wartość wpisuje się do księgi przychodów i rozchodów na podstawie dowodu księgowego sporządzonego w oparciu o prowadzoną ewidencję środków trwałych.
- Kosztem zaliczanym do pozostałych wydatków w firmie „Marad” jest także zakup wyposażenia, jakim jest kserokopiarka. Wartość brutto jej nabycia została wpisana jednorazowo do księgi przychodów i rozchodów w dniu nabycia.
- Rzeczowe składniki majątku nabywane w celu prowadzenia działalności o wartości nie przekraczającej 1 000 PLN i dowolnym okresie użytkowania, nie wymagają dodatkowego ewidencjonowania. Dokonuje się zapisu pełnej wartości ich nabycia lub wytworzenia w księdze podatkowej w kolumnie 14.
Do składników tych zaliczamy sprzęt biurowy, aparaturę itp.
- Opłaty za energię elektryczną oraz zakup węgla w proporcji wynikającej z użytkowanego lokalu
- Opłaty za telefon na podstawie bilingu
- Wydatki związane z naprawą i konserwacją urządzeń
- Koszty ubezpieczeń OC i NW oraz wydatki na zakup paliw, olei, części, w związku z używaniem w działalności samochodu osobowego
- Kwoty podatku od nieruchomości dotyczącego pomieszczeń wykorzystywanych do celów prowadzenia działalności
- Koszty związane z realizacją płatności, czyli koszty przekazów pocztowych oraz prowizje od dokonywanych wpłat bankowych
- Koszty prenumeraty fachowych czasopism
- Zakup artykułów biurowych, opłaty skarbowe od zawieranych umów kupna-sprzedaży oraz zakup znaczków pocztowych
- Składki ZUS wspólników
- Koszty reklamy i reprezentacji prowadzonej w sposób publiczny, czyli skierowanej do ogóły potencjalnych klientów. Chodzi tu przede wszystkim o reklamę radiową oraz prasową, a także o wszelkiego rodzaju działania mające na celu umożliwienie ogółowi potencjalnych nabywców usług zapoznanie się z zaletami przedmiotu reklamy. Zalicza się tu także wydatki związane z rozlepianiem plakatów na tablicach reklamowych.
- Wydatki na kawę, herbatę dla wspólników oraz środki ochrony indywidualnej i środki czystości
Omówione powyżej koszty ewidencjonowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie nr 14, jako „Pozostałe wydatki” oraz w kolumnie nr 15, jako „ Razem wydatki”.
Przykłady tych księgowań przedstawiono w aneksie na stronach 107-108
Ustalenie dochodu z działalności gospodarczej w firmie „Marad”
U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania
- powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków – jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub
- pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego – jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa
Dochodem lub stratą ze sprzedaży składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży a ich wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej do celów stosowania odpisów amortyzacyjnych, powiększona o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych.[3]
W firmie „Marad” sporządza się zawsze na koniec roku podatkowego inwentaryzację, w celu ustalenia dochodu z działalności gospodarczej.
Spis z natury sporządzony w omawianej firmie na dzień 31 grudnia 1999 roku nie zawiera żadnych pozycji, ponieważ w dniu jego sporządzenia firma nie posiadała materiałów podlegających inwentaryzacji.
Poszczególne składniki inwentaryzacji wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia. Po przeprowadzonej wycenie składników ujmuje się ich wartość w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, poprzez wpisanie sumy wartości wszystkich składników objętych spisem w jednej pozycji.
W celu ustalenia tej sumy sporządza się odrębny, szczegółowy wykaz inwentaryzowanych składników, który należy przechowywać wraz z podatkową księgą przychodów i rozchodów.
Na podstawie ogólnych sum rocznych na oddzielnej karcie podatkowej ustala się dochód osiągnięty w danym roku podatkowym. W tym celu wielkość przychodu osiągniętego w roku podatkowym, który ukazuje kolumna nr 9 pomniejsza się o koszty uzyskania tego przychodu.
Biuro Rachunkowe „Marad” wysokość kosztów uzyskania przychodu oblicza w następujący sposób:
Wartość spisu z natury na początek roku podatkowego + wydatki poniesione na zakup materiałów + wydatki z tytułu kosztów ubocznych zakupu – wartość spisu z natury na koniec roku podatkowego + pozostałe wydatki = koszty uzyskania przychodu
Różnica między przychodem a kosztami jego uzyskania wyraża dochód z działalności gospodarczej, który jest podstawą opodatkowania.
Należny podatek dochodowy firma „Marad” oblicza według tabeli przedstawiającej skalę podatkową w 1999 roku :
Tablica nr 5
| Podstawa obliczenia podatku w PLN | Podatek wynosi | |
| Ponad | Do | |
| 29 624 | 19% podstawy obliczenia minus kwota 394,80 | |
| 29 624 | 59 248 | 5 233,76+30% nadwyżki ponad 29 624 |
| 59 472 | 14 120,96+40% nadwyżki ponad 59 248 | |
Według ustawy w roku 1999 zwolnione od podatku dochodowego rocznego są uzyskane dochody do kwoty 2077,88 PLN. Podatek dochodowy od takiej kwoty wyniósłby 394,80 PLN. O tą kwotę pomniejsza się podatek dochodowy od dochodu mieszczącego się w pierwszym przedziale skali podatkowej.
Zestawienie przychodów i rozchodów firmy „Marad” za rok 1999 przedstawia się następująco :
- Suma przychodów………………………………………………………… 39 297,00
- Koszty uzyskania przychodów :
- wartość spisu z natury na dzień 31.12.1998 roku………………. 173,28
- wydatki na zakup materiałów………………………………………… 2 126,43
- koszty uboczne zakupu………………………………………………….. 256,34
- minus wartość spisu z natury na dzień 31.12.1999 roku…….. 242,28
- kwota pozostałych wydatków…………………………………………. 10 018,99
Razem koszty……………………………………………………………………. 12 332,76
- Dochód za 1999 rok……………………………………………………….. 26 964,24
Na osobach prowadzących działalność gospodarczą ciąży obowiązek dostarczenia do właściwego urzędu skarbowego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej stracie w danym roku podatkowym.
Zeznanie to składa się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, którego dotyczy. Na podstawie tego zeznania ustala się różnicę pomiędzy podatkiem należnym za dany rok a sumą przekazanych zaliczek. Jeżeli należny podatek jest większy, podatnik zobowiązany jest do wpłacenia brakującej kwoty.
W ciągu roku podatkowego podatnik obowiązany jest do wpłacania miesięcznych zaliczek podatku dochodowego. W tym przypadku przy ustalaniu dochodu nie muszą występować stany wynikające ze spisu z natury, ponieważ nie ma obowiązku jego comiesięcznego przeprowadzania.
W okresie od stycznia do listopada zaliczki wpłacane są do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą. Natomiast za miesiąc grudzień wpłaca się do wysokości zaliczki za listopad w terminie do 20 grudnia. W tych samych terminach składa się także deklarację PIT-5.
Przykład deklaracji PIT-5 przedstawiony jest w aneksie na stronach 111-115
Przykład obliczania podatku w firmie „Marad” :
Sierpień 1999 rok.
Osiągnięty dochód…………………………………………………………………. 3512,00
Majda Marcin : 80% dochodu firmy, czyli………………………………… 2809,60
minus składka na ubezpieczenie zdrowotne……….. 71,93
kwota podatku należnego…………………………………. 461,89
Majda Mieczysława : 20% dochodu firmy, czyli………………………… 702,40
minus składka na ubezpieczenie zdrowotne………… 71,93
kwota podatku należnego…………………………………. 61,52
Z powyższych obliczeń wynika, że Marcin Majda zobowiązany jest wpłacić miesięczną zaliczkę oraz złożyć PIT-5 w terminie do 20 września 1999 roku.
[1] B. Michalczyk „ Podatkowa księga przychodów i rozchodów” Wyd. Michalczyk i Prokop, Łódź 2000 r. str. 87-88
[2] T. Kiziukiewicz, K. Sawicki „ Rachunkowość małych firm „ Wyd. PWE, Warszawa 1998 r. str. 135-137
[3] B. Michalczewski „Podatkowa księga przychodów i rozchodów „ Wyd. Michalczyk i Prokop s.c. Łódź 2000 r. str. 137
