Podsumowanie pracy licencjackiej

z pracy na temat wpływu reklamy na rozwój turystyki

Marketing w turystyce to systematyczne i skoordynowane nastawienie polityki przedsiębiorstw, a także polityki turystycznej organizacji publicznych i prywatnych w skali lokalnej, regionalnej, krajowej i międzynarodowej, na zaspokajanie, w możliwie największym stopniu, potrzeb określonych grup konsumenckich, przy uzyskaniu umiarkowanego zysku.

Reklama w turystyce powinna budzić zapotrzebowanie na oferowane usługi i ukierunkowywać istniejący popyt na określoną podaż, a także spełniać funkcję informacyjną. Aby reklama w turystyce mogła spełniać oczekiwania, musi przyciągać uwagę, informować, zachęcać, być zrozumiała, lekka, rzeczowa, bliska nadawcy, prawdziwa, aktualna, wiarygodna, przyzwoita itp. Wszystkie te cechy są komplementarne.

Podstawowym zadaniem promocji jest więc dostarczenie na rynek informacji kreujących zapotrzebowanie na usługi turystyczne. Ci, którzy się promują, mają zatem większe szanse na zwiększenie wolumenu i wartości sprzedaży. Praktyka gospodarcza dostarcza również wielu przykładów i dowodów na to, że dzięki odpowiednim działaniom promocyjnym nawet gorsze jakościowo oferty mogą znaleźć pierwszeństwo u nabywców. Z góry wiadomo, że takie postępowanie nie przyniesie długotrwałych efektów. Niemniej jednak niektórym firmom turystycznym daje to możliwość działania i egzystencji przynajmniej do czasu, gdy klienci całkowicie stracą do nich zaufanie.

Zagadnienie promocji w turystyce jest znacznie bardziej złożone i nie dotyczy wyłącznie wytwórców usług. Włączają się w nią również inne podmioty, co wynika między innymi z mechanizmu zaspokajania potrzeb turystycznych. Turyści realizują swoje pragnienia przede wszystkim w rezultacie przebywania w atrakcyjnej dla nich przestrzeni geograficznej, czerpiąc korzyści z jej cech, takich jak klimat, ukształtowanie powierzchni, krajobrazy, nagromadzenie zabytków itp.

Promocja turystyki oznacza zespół środków za pomocą, których firma turystyczna komunikuje się z rynkiem (przekazuje informacje, kształtuje potrzeby, ukierunkowuje popyt). Dzięki promocji turystycznej mamy możliwość wykreowania pozytywnego wizerunku regionu zgodnie z strategią rozwoju danego województwa, wzrost ruchu turystycznego przyjazdowego krajowego i zagranicznego oraz wsparcie lokalnych inicjatyw mających na celu poszerzenie oferty turystycznej regionu.

Atrakcje turystyczne Gór Świętokrzyskich – Kielce

Centrum ruchu turystycznego Gór Świętokrzyskich. Początkami sięgają II połowy XI wieku, od tego okresu do roku 1789 były własnością biskupów krakowskich. Znacznie rozwinęły się w wieku XV i XVI, ze względu na wydobycie ołowiu, srebra i miedzi w okolicy. W roku 1816 z inicjatywy Stanisława Staszica powstała Dyrekcja Główna Górnicza oraz Szkoła Akademiczno-Górnicza. Kielce to miasto, gdzie dzieciństwo spędzili Piotr Ściegienny, A. Dygasiński i Stefan Żeromski. Obecnie są one miastem wojewódzkim (213,7 tys. mieszkańców), węzłem drogowym i kolejowym, ośrodkiem przemysłowym.

Zabytki w Kielcach

Pałac Biskupi – o jego randze świadczy zakwalifikowanie go do grupy „0” w dawnej klasyfikacji zabytków (tym mianem określano obiekty zabytkowe najwyższej klasy). Obecnie jest to jedyny zachowany w prawie nie zmienionej postaci obiekt reprezentujący architekturę typową dla epoki „Wazów”. Fundatorem pałacu był biskup krakowski Jakub Zadzik. Architektem najprawdopodobniej Jan Trevano, a budowniczym Tomasz Poncino. W l. 1637 – 1641 wzniesiono w stylu wczesnego baroku korpus główny z ośmiobocznymi basztami w narożach. Następnie w latach 1720-46 powiększono pałac wg projektu Kacpra Bażanki o skrzydła boczne. Obecnie mieści się w nim Muzeum Narodowe: muzeum wnętrz pałacowych, sanktuarium Marszałka Józefa Piłsudskiego, zbiory malarstwa polskiego XVIII i XIX wieku (J. Chełmoński, J. Fałat, A. Gierymski, J. Kossak, J. Malczewski, S.I. Witkiewicz, L. Wyczółkowski, S. Wyspiański).

Rysunek 13. Pałac Biskupi w Kielcach.

Katedra p.w. Wniebowzięcia NMP – kościół wzniósł w 1171 roku biskup krakowski Gedeon. Obecny wygląd wczesnobarokowej, trójnawowej, orientowanej bazyliki otrzymała katedra po licznych przebudowach od XIII do XIX wieku. W zamurowanym portalu kościoła znajduje się marmurowa tablica – ciekawy zabytek z okresu Oświecenia. Ufundował ją w 1782 roku przewodniczący powołanej w 1773 roku Komisji Edukacji Narodowej ksiądz prymas Michał Poniatowski. Tablica podaje polskie jednostki długości, ciężaru i powierzchni przedstawiając zarazem podstawowy wzorzec miary długości – „Łokieć Koronny”. Wyryto także wzorzec stopy paryskiej i angielskiej. Ponadto umieszczono wybrane liczby z ich opisem oraz zamieszczono tekst, informujący co każdy z obywateli wiedzieć powinien. W katedrze warto zwrócić uwagę na obraz Matki Boskiej Łaskawej Kieleckiej – otaczany kultem religijnym, namalowany ok. 1600 roku. Zdobią go XIX-wieczna sukienka i nałożone (3 VI 1991) przez Jana Pawła II korony. Istnieje możliwość zwiedzania skarbca – cenne dzieła sztuki sakralnej, najcenniejsze to:

  • dary Kazimierza Wielkiego (gotycki złoty kielich z 1362 r. oraz złoty relikwiarz herbowy z wizerunkiem głowy św. Marii Magdaleny z ok. 1370 r.),
  • zabytki rękopiśmiennictwa (pergaminowy Antyfonarz Kielecki z 1372 roku oraz mszał z przełomu XV i XVI wieku).

Na cmentarzu katedralnym znajduje się mogiła Wojciech Bartosa-Głowackiego, bohatera spod Racławic.

Dworek modrzewiowy (XVIII w.) – kryty łamanym dachem gontowym. Ma w nim swą siedzibę Muzeum Wsi Kieleckiej, które zlokalizowane jest w Tokarni.

Rysunek 14. Dworek modrzewiowy w Kielcach.

Muzeum Zabawek – (czynne oprócz poniedziałków 10-17) ekspozycja zabawek z różnych krajów świata i z różnych okresów.

Kadzielnia – (297,5 m n.p.m.) jest jednym ze wzniesień leżącego w granicach administracyjnych Kielc, zbudowanego ze skał wapiennych, Pasma Kadzielniańskiego. Według tradycji nazwa góry nawiązuje do pozyskiwanych stąd owoców jałowca, które później służyły do napełniania kadzideł w świątyniach. Przez około 100 lat pozyskiwano tu na skalę przemysłową wapienie dewońskie. W latach 60-tych przerwano eksploatację urządzając na wzgórzu tereny rekreacyjne. Oprócz alejek spacerowych, punktów widokowych, toru saneczkowego, z okazji obchodów IX wieków miasta oddano do użytku w 1974 roku amfiteatr na 5000 miejsc siedzących.

Rysunek 15. Kadzielnia

Pięknie wkomponowany w skały uchodzi za najciekawszy tego typu obiekt w kraju. W 1979 r. wzniesiono tu pomnik poświęcony bojownikom o wyzwolenie narodowe i społeczne. Kadzielnia stanowi największe skupisko jaskiń na Kielecczyźnie, łącznie jest ich tutaj 14. Dwie najdłuższe to Szczelina (140 m. długości) oraz jaskinia Wschodnia (110 m. długości).

Rysunek 16. Kadzielnia (widok z amfiteatru).

Karczówka – pobernardyński zespół klasztorny na Karczówce jest jedną z najbardziej charakterystycznych dla Kielc budowli. Dzięki swemu położeniu na szczycie najwyższego (315 m. n.p.m.) wzniesienia w paśmie Kadzielniańskim, widoczny jest niemal z każdego punktu miasta. Wzgórze, pokryte lasem sosnowym, stanowi od 1953 roku Rezerwat krajobrazowy „Karczówka”. Znajdują się tutaj liczne ślady eksploatacji rud ołowiu, które wydobywane były prawdopodobnie już od XIII do XVIII w. Na szczycie Karczówki, na miejscu kapliczki górniczej znajduje się wspomniany już klasztor i kościół pod wezwaniem św. Karola Boromeusza. Kościół został erygowany 2 maja 1624 r. przez biskupa krakowskiego jako wotum za oszczędzenie Kielc od zarazy, która nawiedziła okolice miasta w latach 1620-1622 (św. Karol Boromeusz jest patronem zagrożonych zarazą).

Rysunek 17. Karczówka.

Klasztor przechodził z rąk do rąk, obecnie jest w posiadaniu Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Księży Pallotynów. Stowarzyszenie to zawdzięcza swe istnienie św. Wincentemu Pallotiemu; stąd potoczna nazwa – pallotyni. Kościół św. Karola Boromeusza wzniesiony został zgodnie z zasadą odwrotnej orientacji (ołtarz główny na zachodzie) – prawdopodobnie dla wygody wiernych wchodzących na nabożeństwa od strony miasta. Wnętrze kościoła, mimo prostoty jego bryły, braku bocznych kapliczek i klasycznych pilastrów nosi czysto barokowy charakter i chociaż nie jest przeładowane zdobieniami stanowi prawdziwy unikat wśród zabytków architektury sakralnej Kielecczyzny. Hełmy wież na Karczówce przypominają zwieńczenia wież kościoła św. Anny w Krakowie. W Kielcach nie ma wież o zwieńczeniach, które przewyższałyby swym urokiem wieże kościoła św. Karola Boromeusza. Najcenniejszym zabytkiem w kościele jest ołtarz główny wykonany z marmuru chęcińskiego, poświęcony patronowi świątyni. Dla turystów indywidualnych istnieje możliwość zatrzymania się i noclegu w klasztorze.

Atrakcje turystyczne Gór Świętokrzyskich

Wstęp

Atrakcje turystyczne to osobliwości różnego typu, wyjątkowe sytuacje, które mogą spotkać turystę. Obecnie, gdy coraz liczniejsze rzesze turystów z Polski wybierają wypoczynek w innych państwach a nawet na innych kontynentach, wydaje mi się wskazanym przedstawić obszar Gór Świętokrzyskich jako alternatywną propozycję wypoczynku. Zwróciłam uwagę na ten teren podczas licznych pieszych wędrówek po Polsce.

Wbrew obiegowym opiniom teren naszego kraju obfituje w atrakcje turystyczne w takim samym stopniu co inne państwa. Ze względu na krajobraz i bogactwo pamiątek przeszłości, Góry Świętokrzyskie należą do najciekawszych obszarów w Polsce. Dominującą funkcję stanowi turystyka krajoznawcza oraz wypoczynek świąteczny. Liczba miejsc wczasowych jest znikoma, nie ma poważniejszej liczby kwater prywatnych. Turystyczną bazę noclegową stanowią domy wycieczkowe (największy w Świętej Katarzynie) i schroniska młodzieżowe. Ogółem baza noclegowa to około 5000 miejsc (1992 r.).

Atutami tego regionu są dobra dostępność komunikacyjna (kolej, droga międzynarodowa E-77) oraz umiarkowany ruch turystyczny. Tutaj nie spotkamy rozkrzyczanych tłumów na szlakach. To idealne miejsce, aby w ciszy i spokoju czynnie wypocząć, a przy okazji zwiedzić interesujące miejsca. Praca moja ma na celu wykazanie, że Góry Świętokrzyskie należą do miejsc godnych poznania. Trzeba tylko je odkryć.

Spis Ilustracji

Rysunek 1. Dąb Bartek.

Rysunek 2. Gołoborze w Górach Świętokrzyskich.

Rysunek 3. Gołoborze na Łysicy.

Rysunek 4. Jaskinia Raj.

Rysunek 5. Jaskinia Raj.

Rysunek 6. Ruiny zamku w Bodzentynie.

Rysunek 7. Bodzentyn – ruiny zamku od strony południowej.

Rysunek 8. Ruiny w Bodzentynie.

Rysunek 9. Zamek w Chęcinach.

Rysunek 10. Zamek w Chęcinach.

Rysunek 11. Widok z baszty w Chęcinach.

Rysunek 12. Zabytkowa kapliczka w Świętej Katarzynie.

Rysunek 13. Pałac Biskupi w Kielcach.

Rysunek 14. Dworek modrzewiowy w Kielcach.

Rysunek 15. Kadzielnia.

Rysunek 16. Kadzielnia (widok z amfiteatru).

Rysunek 17. Karczówka.

Rysunek 18. Klasztor na Świętym Krzyżu.

Rysunek 19. Wejście do skansenu Muzeum Wsi Kieleckiej.

Rysunek 20. Chata wiejska w skansenie.

Bibliografia

  1. Z. Kruczek, S. Socha „Geografia Atrakcji Turystycznych Polski”
  2. T. Wróblewski 1977 „Góry Świętokrzyskie. Przewodnik”
  3. T. Lijewski, B. Mikułowski, J. Wyrzykowski, PWE 1992 wyd. II „Geografia Turystyki Polski”
  4. R. Garus „Przewodnik dla turystów pieszych i zmotoryzowanych Kielce – Góry Świętokrzyskie”
  5. E. Massalski 1967 „Góry Świętokrzyskie”

[Strony te przedstawiają pracę dyplomową mojej siostry Eweliny. Napisała ją na zakończenie nauki w szkole hotelarskiej. Zostały w niej przedstawione atrakcje turystyczne Gór Świętokrzyskich, jednych z najstarszych gór w Polsce.

Obecny wygląd stron jest już trzecim – wykonanym przeze mnie. Jest najlepszy z tych, które były zastosowane dla tych stron]