Charakterystyka rynku pracy w Polsce. Ludność

Populacja Polski na koniec września 2004 roku osiągnęła 38 186,6 tysiąca osób, co oznacza spadek o 15,5 tysiąca w porównaniu z poprzednim rokiem. Największy spadek liczby mieszkańców, o 0,4%, odnotowano w województwach opolskim i łódzkim, podczas gdy w województwie pomorskim zanotowano wzrost o 0,3%. W okresie od stycznia do września 2004 roku zaobserwowano niewielki wzrost liczby urodzeń i spadek liczby zgonów w skali rocznej.

Rys. 2.1. Ludność w okresie I-III kwartału 2004r.
Źródło: www.stat.gove.pl

W ciągu pierwszych trzech kwartałów zarejestrowano 272,7 tysiąca urodzeń, o 4,7 tysiąca więcej niż w tym samym okresie rok wcześniej. Średni współczynnik urodzeń w kraju wyniósł 9,5 na tysiąc mieszkańców i wzrósł o 0,2 punktu. Najwyższy współczynnik, 10,6 na tysiąc, odnotowano w województwie pomorskim, a w ośmiu innych województwach współczynnik ten był wyższy niż średnia krajowa. Najniższy współczynnik urodzeń, 7,9 na tysiąc, zanotowano w województwie opolskim.

W tym samym okresie zmarło 270,2 tysiąca osób, co stanowi spadek o ponad 3,4 tysiąca w porównaniu do roku poprzedniego, a współczynnik zgonów obniżył się do 9,4 na tysiąc. Najniższy współczynnik zgonów na tysiąc mieszkańców, 8,2, zanotowano w województwie pomorskim, a najwyższy, 11,6, w województwie łódzkim.

Liczba zgonów niemowląt również nieznacznie spadła. W ciągu pierwszych trzech kwartałów 2004 roku zarejestrowano 1,8 tysiąca zgonów dzieci do pierwszego roku życia, a współczynnik zgonów na tysiąc urodzeń zmniejszył się z 7,0 do 6,7. Najniższy współczynnik, 3,9 na tysiąc, odnotowano w województwie warmińsko-mazurskim. W ośmiu województwach współczynnik zgonów niemowląt był wyższy niż średnia krajowa, najwyższy zaś w województwie śląskim – 8,1 na tysiąc.

W pierwszych trzech kwartałach 2004 roku różnica między liczbą urodzeń a zgonów była dodatnia i wyniosła 2,5 tysiąca, podczas gdy rok wcześniej odnotowano ubytek naturalny wynoszący 5,7 tysiąca. Współczynnik przyrostu naturalnego wyniósł 0,1 na tysiąc, w porównaniu do minus 0,2 rok wcześniej. Najwyższy przyrost naturalny, 2,4 na tysiąc, zanotowano w województwie pomorskim. Ujemny przyrost naturalny wystąpił w ośmiu województwach, z najniższą wartością w województwie łódzkim, minus 2,6 na tysiąc.

Ogólne saldo migracji na pobyt stały w pierwszych trzech kwartałach 2004 roku było ujemne i wynosiło minus 0,2 na tysiąc mieszkańców. Najniższą wartość, minus 3,3 na tysiąc, odnotowano w województwie opolskim. Dodatnie saldo migracji na pobyt stały odnotowano w czterech województwach, z najwyższym wskaźnikiem w województwie mazowieckim, 2,9 na tysiąc.

Na podstawie przedstawionych danych można wyciągnąć następujące wnioski:

  1. Demograficzne zmiany w populacji: Polska w 2004 roku doświadczyła ogólnego spadku populacji o 15,5 tysiąca osób, co wskazuje na negatywny przyrost naturalny oraz potencjalny wpływ emigracji. Spadek ten był szczególnie widoczny w województwach opolskim i łódzkim.
  2. Nierównomierny rozkład zmian demograficznych: Wzrost populacji zaobserwowano jedynie w niektórych regionach, z województwem pomorskim na czele, co może wskazywać na regionalne różnice w warunkach ekonomicznych, dostępności usług lub atrakcyjności dla migracji wewnętrznej.
  3. Zmiany w liczbie urodzeń i zgonów: Zauważono niewielki wzrost liczby urodzeń i spadek liczby zgonów w skali kraju. Jednakże, rozkład tych wskaźników jest zróżnicowany regionalnie, z najwyższym współczynnikiem urodzeń w województwie pomorskim i najniższym w opolskim, co może odzwierciedlać różnice w strukturze wiekowej, zdrowiu publicznym i warunkach życia w tych regionach.
  4. Zmniejszenie liczby zgonów niemowląt: Obserwuje się spadek liczby zgonów niemowląt, co jest pozytywnym sygnałem w zakresie opieki zdrowotnej i warunków życia dla najmłodszych. Różnice regionalne w tym zakresie również wskazują na zróżnicowanie dostępu do opieki zdrowotnej.
  5. Saldo migracji: Ogólne saldo migracji na pobyt stały było ujemne, z wyjątkami w niektórych województwach, co sugeruje, że migracja wewnętrzna nie rekompensuje ubytku populacji wynikającego z negatywnego przyrostu naturalnego oraz potencjalnej emigracji zagranicznej.

Podsumowując, Polska w 2004 roku doświadczała wyzwań demograficznych, z regionalnymi różnicami w dynamice populacji, co mogło mieć wpływ na planowanie społeczno-ekonomiczne i politykę regionalną. Zróżnicowanie w wskaźnikach urodzeń, zgonów i migracji wskazuje na potrzebę dostosowania strategii rozwoju i inwestycji do specyficznych potrzeb poszczególnych województw.

5/5 - (1 vote)