Organizacja sieci telekomunikacyjnych w Polsce

Regulacje prawne dotyczące telekomunikacji [„Dzienniki Ustaw RP”(Dz.U. Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 69, poz. 293 i Nr 105, poz. 451 oraz z 1993 r. Nr 7, poz. 34) oraz poprawek do tej ustawy z dnia 12 maja 1995 r (.Dz.U. z 1995 r. Nr 60, poz. 310) ]

Poniższe informacje pochodzą z ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz.U. Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 69, poz. 293 i Nr 105, poz. 451 oraz z 1993 r. Nr 7, poz. 34) oraz poprawek do tej ustawy z dnia 12 maja 1995 r (.Dz.U. z 1995 r. Nr 60, poz. 310) Zawsze gdy mowa jest o:

telekomunikacji – rozumie się przez to nadawanie, transmisję i odbiór znaków, sygnałów, pisma, obrazów i dźwięków albo informacji jakiejkolwiek natury poprzez przewody, systemy radiowe, optyczne lub jakiekolwiek inne urządzenia wykorzystujące energię elektromagnetyczną;

urządzeniach telekomunikacyjnych – rozumie się przez to urządzenia, w tym kable, przewody oraz osprzęt, stosowane w telekomunikacji;

linii telekomunikacyjnej – rozumie się przez to zespół współpracujących ze sobą urządzeń telekomunikacyjnych, służących do przekazu informacji pomiędzy dwoma ściśle określonymi punktami sieci telekomunikacyjnej;

sieci telekomunikacyjnej – rozumie się przez to zespół współpracujących ze sobą linii i urządzeń telekomunikacyjnych;

operatorze – rozumie się przez to podmiot uprawniony do świadczenia usług telekomunikacyjnych na mocy ustawy lub koncesji lub działający na podstawie zezwolenia,

sieciach i urządzeniach radiokomunikacyjnych – rozumie się przez to sieci i urządzenia telekomunikacyjne służące do przesyłania, nadawania i odbioru wszelkiego rodzaju informacji za pomocą fal radiowych;

satelitarnych sieciach telekomunikacyjnych – rozumie się przez to sieci telekomunikacyjne wykorzystujące urządzenia telekomunikacyjne umieszczone na sztucznym satelicie Ziemi.

Przepisy ogólne

Działalność w dziedzinie telekomunikacji wykonuje:

1. Telekomunikacja Polska – Spółka Akcyjna.

2. Jednostki organizacyjne podległe Ministrom Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych – w zakresie własnych potrzeb zaspokajanych za pomocą własnych sieci telekomunikacyjnych.

3. Jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Spraw Zagranicznych – w zakresie potrzeb polskiej służby dyplomatyczno – konsularnej zaspokajanych za pomocą radiowej sieci telekomunikacyjnej.

4. jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych – w zakresie łączności rządowej, w porozumieniu z Ministrem Łączności.

5. podmioty, które otrzymały koncesję lub zezwolenie – w zakresie objętym koncesją lub zezwoleniem.

Homologacja

– Urządzenia telekomunikacyjne przeznaczone do pracy w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego lub do współpracy z tymi sieciami oraz wszystkie urządzenia radiokomunikacyjne nadawcze i nadawczo-odbiorcze mogą być zakładane i używane tylko po uzyskaniu świadectwa homologacji.

– Świadectwo homologacji wydaje na podstawie opinii Minister Łączności lub upoważniony przez niego podległy mu organ, w drodze decyzji, na wniosek zainteresowanej osoby.

– Opinia ,dotyczy stwierdzenia, że urządzenie spełnia wymagania zawarte w obowiązujących przepisach prawnych oraz Polskich Normach wprowadzonych do obowiązkowego stosowania. Za przeprowadzone badania i inne czynności związane z wystawianiem opinii upoważnione organy pobierają opłaty według ustalonego przez siebie i udostępnionego do wiadomości publicznej cennika.

– Minister Łączności może w drodze decyzji zezwolić na czasowe używanie urządzeń, bez świadectwa homologacji:

1. na czas przygotowania i prowadzenia procedury homologacyjnej,

2. w celach eksperymentalnych,

– Minister Łączności może cofnąć świadectwo homologacji w razie zmiany parametrów technicznych urządzenia telekomunikacyjnego.

– Minister Łączności lub upoważniony przez niego podległy mu organ może odmówić wydania świadectwa homologacji w przypadkach:

1. niespełnienia warunków wydawania świadectw homologacji określonych przepisami praw

2. negatywnej lub zawierającej zastrzeżenia opinii, o której mowa wyżej

Przepisy dotyczące budowy sieci telekomunikacyjnej

– Operator sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany uzgadniać z Ministrem Łączności plany budowy, przebudowy lub rozbudowy sieci telekomunikacyjnych.

– Operator sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego nie może odmówić przyłączenia do swojej sieci innej sieci telekomunikacyjnej, o ile ta sieć została wybudowana zgodnie z przepisami.

– Warunki współpracy miedzy operatorami lub użytkownikami sieci telekomunikacyjnych obejmujące przyłączenie ich sieci oraz szczegółowe warunki rozliczeń są ustalane w drodze umów zawieranych pomiędzy tymi operatorami lub użytkownikami.

Zasady wydawania koncesji i zezwoleń

– Na zasadach określonych poniżej są wydawane:

1. koncesje na świadczenie usług telekomunikacyjnych,

2. zezwolenia na zakładanie i używanie urządzeń lub sieci telekomunikacyjnych.

– Koncesje i zezwolenia są wydawane na pisemny wniosek wnioskodawcy, zawierający w szczególności:

– oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby,

– określenie przedmiotu działalności,

– określenie obszaru działania,

– przewidywaną datę rozpoczęcia działalności.

– Wydanie koncesji może być uzależnione od złożenia zabezpieczenia majątkowego roszczeń osób trzecich do wnioskodawcy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

– Wybór podmiotu, który otrzyma koncesję, następuje w drodze przetargu.

– Koncesje lub zezwolenia mogą być wydawane podmiotom, które na podstawie odrębnych przepisów mogą prowadzić działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem:

– Nie można wydać koncesji na świadczenie międzynarodowych usług komunikacyjnych o charakterze powszechnym.

– Nie można wydać, z zastrzeżeniem*, podmiotowi zagranicznemu lub spółce z udziałem podmiotów zagranicznych:

– koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych w:

1. sieciach telefonicznych użytku publicznego pomiędzy różnymi strefami numeracyjnymi, określonymi w planie numeracji krajowej dla sieci telefonicznych użytku publicznego,

2. sieciach telefonii ruchomej typu komórkowego,

3. sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego, różnych od wymienionych w lit. a) i b),o zasięgach przekraczających geograficzny obszar jednej strefy numeracyjnej,

4. wydzielonych sieciach telekomunikacyjnych o zasięgach przekraczających geograficzny obszar jednej strefy numeracyjnej,

– koncesji na świadczenie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych.

* Przepisu pkt 1 a) nie stosuje się, gdy udział podmiotów zagranicznych w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza 33% oraz gdy umowa lub statut spółki przewidują:

– że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali w Polsce oraz

– że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 33%.

* Przepisów ust.1 b),c),d),2 pkt nie stosuje się, gdy udział podmiotów zagranicznych w kapitale zakładowym lub akcyjnym spółki nie przekracza 49% oraz gdy umowa lub statut spółki przewidują:

– że członkami zarządu spółki i rady nadzorczej będą w większości obywatele polscy zamieszkali w Polsce oraz

– że w zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu udział głosów podmiotu zagranicznego i podmiotów kontrolowanych przez podmioty zagraniczne nie może przekroczyć 49%.

– Minister Łączności odmawia wydania koncesji lub zezwolenia, jeżeli:

– wydanie koncesji lub zezwolenia zagrażałoby interesowi gospodarki narodowej, obronności lub bezpieczeństwu państwa albo bezpieczeństwu lub dobrom osobistym obywateli,

– wydanie koncesji lub zezwolenia byłoby sprzeczne z umowami międzynarodowymi, których Rzeczpospolita Polska jest stroną,

– używanie urządzenia zakłócałoby pracę już działających urządzeń lub nie ma technicznych możliwości podłączenia do sieci telekomunikacyjnych użytku publicznego sieci, linii lub urządzeń telekomunikacyjnych, które zamierza wykorzystywać wnioskodawca, lub gdy utworzenie takich sieci może spowodować niekorzystne skutki dla rozwoju danej usługi na określonym obszarze,

– nie można przydzielić wnioskodawcom numeracji lub częstotliwości niezbędnych do wykonywania działalności w zakresie, o który ubiega się wnioskodawca,

– wnioskodawcy lub podmiotowi, w stosunku do którego wnioskodawca jest podmiotem zależnym, w okresie pięciu lat przed złożeniem wniosku cofnięto koncesję lub zezwolenie

– wnioskodawca nie daje rękojmi należytego wykonywania działalności.

– Minister Łączności cofa koncesję lub zezwolenie, jeżeli:

– działalność objęta koncesją lub zezwoleniem jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą, warunkami określonymi w koncesji lub w zezwoleniu lub zagraża obronności lub bezpieczeństwu państwa,

– podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie w sposób uporczywy uchyla się od uiszczania opłat przewidzianych w ustawie,

– zmiany struktury kapitałowej podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie nastąpiły z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym [Dz.U. Nr 60, poz. 253, Nr 80, poz. 350 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1993 r. ].

– podjęto decyzję o likwidacji podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

– Minister Łączności może cofnąć koncesję lub zezwolenie albo ograniczyć przedmiot, zakres lub obszar działalności, jeżeli:

– podmiot posiadający koncesję lub zezwolenie nie rozpoczął działalności w oznaczonym terminie,

– nastąpiło przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością objętą koncesją lub zezwoleniem przez inną osobę,

– ogłoszono upadłość podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie.

– Decyzja o cofnięciu koncesji lub zezwolenia albo o ograniczeniu przedmiotu, zakresu lub obszaru działalności następuje po uprzednim wezwaniu podmiotu posiadającego koncesję lub zezwolenie do usunięcia przyczyn uzasadniających wydanie takiej decyzji, z wyłączeniem przypadków nie cierpiących zwłoki, w szczególności ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa, trwałego przerwania ciągłości świadczenia usług

Rozporządzenia dotyczące opłat

– Podmioty, które uzyskały zezwolenie, uiszczają za używanie linii, urządzeń lub sieci telekomunikacyjnej roczne opłaty, a w razie opóźnienia w ich uiszczaniu – płacą odsetki ustawowe.

– Za udostępnienie dokumentacji przetargu, oraz za udzielenie koncesji pobiera się opłaty. Opłatę za udostępnienie dokumentacji uiszcza się jednorazowo, a opłatę za udzielenie koncesji – jednorazowo lub ratalnie.

– Opłaty za usługi telekomunikacyjne ustala operator, z zastrzeżeniem pkt. 1 i 2.

1. Minister Łączności może wprowadzać opłaty maksymalne za usługi telekomunikacyjne o charakterze powszechnym.

2. Wysokość opłat za wykonywanie międzynarodowych usług telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym ustalana jest w uzgodnieniu z Ministrem Łączności.

– Od opłat zwolnione są:

1. rozmowy telefoniczne, radiotelefoniczne i telegramy, których treścią są wezwania o pomoc w razie klęski żywiołowej lub innego stanu wyższej konieczności, a w szczególności w wypadku: katastrofy, przymusowego lądowania statku powietrznego, zagrożenia życia lub mienia na morzu, pożaru, powodzi, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska lub innej klęski spowodowanej żywiołowym zdarzeniem oraz zagrożenia bezpieczeństwa lub obronności państwa,

2. zawiadomienia o epidemii, masowych zatruciach pokarmowych, zaraźliwej chorobie zwierzęcej i pojawieniu się szkodników roślin, podlegających prawnemu obowiązkowi zgłaszania.

Główni operatorzy w Polsce

Na mocy powyższej ustawy operatorem narodowym świadczącym usługi o charakterze powszechnym jest TP S.A . Zezwolenia na prowadzenie działalności na rynku telekomunikacyjnym otrzymało jeszcze kilka firm których listę prezentujemy poniżej.

Telekomunikacja Polska S.A

PTK Centertel

Plus GSM

Era GSM

5/5 - (1 vote)
image_pdf