Przed rozpoczęciem instalacji należy zaopatrzyć się w drivery do karty sieciowej oraz płytę z systemem Windows w wersji adekwatnej do używanej.
Po włożeniu karty sieciowej do komputera powinna ona zostać automatycznie wykryta przez system, (jeśli jest to karta Plug&Play) i rozpocząć się powinna procedura jej instalacji, przy czym należy postępować zgodnie z informacjami pojawiającymi się na ekranie. Jeżeli karta nie zostanie automatycznie wykryta, należy skorzystać z opcji „Dodaj nowy sprzęt” w Panelu Sterowania.
Po zainstalowaniu karty sieciowej należy upewnić się, czy karta została zainstalowana poprawnie. W tym celu należy otworzyć Panel Sterowania i kliknąć dwukrotnie na ikonie System. Następnie należy kliknąć zakładkę „Menedżer urządzeń” i rozwinąć gałąź „Karty sieciowe”, a dalej wyświetlić właściwości zainstalowanej karty i sprawdzić, czy „Urządzenie działa poprawnie” oraz czy nie występuj ą konflikty sprzętowe.
Następnie należy otworzyć z Panelu Sterowania ikonę „Sieć”. Pousuwać ewentualnie istniejące protokoły NetBEUI i IPS/SPX, a następnie zainstalować protokół TCP/IP (jeśli go nie ma). Klikamy Dodaj –> Protokół — > Microsoft –> TCP/IP i klikamy OK. Po wszystkim okienko powinno wyglądać w podobny sposób:
Jeżeli komputer w sieci MS Networking (czyli dla innych komputerów z Windows 95/98) ma udostępniać swoje pliki bądź podłączone lokalnie drukarki, należy kliknąć przycisk „Udostępnianie plików i drukarek” i wybrać odpowiednie opcje:
Konfiguracja TCP/IP
Następnie wyświetlamy właściwości protokołu TCP/IP i ustawiamy:
Adres IP, – jeżeli ma być przydzielony adres statyczny, to klikamy „Podaj adres IP” i wpisujemy adres oraz maskę podsieci. Dla małych sieci zalecane jest używanie puli adresów 192.168.0.1-192.168.0.254 oraz maski 255.255.255.0. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby zastosować adresy IP np. z przedziału 10.1.1.1- 10.1.1.254 lub inne z puli adresów prywatnych.
Jeżeli adres IP będzie przydzielany automatycznie z serwera DHCP to pozostawiamy „Automatycznie uzyskaj adres IP”.
Na wszystkich komputerach powinna być taka sama maska podsieci, zaś adres IP musi być wszędzie inny, ale z zadanej puli adresowej. Ponadto przy zmianie właściwości protokołu TCP/IP należy pamiętać, aby zmienić właściwości tylko tej pozycji, która przypisana jest do karty sieciowej (w przypadku, gdy zainstalowana jest więcej niż jedna karta sieciowa lub jeszcze karta Dial-Up).
Po instalacji i konfiguracji TCP/IP możemy zainstalować usługi takie jak www, ftp, poczta i korzystać z nich podobnie jak w Internecie lub udostępnić połączenie internetowe do sieci lokalnej.[6]
Instalacja karty sieciowej i protokołów jest kluczowym krokiem w procesie konfiguracji sieci komputerowej. Na początku należy upewnić się, że posiadana karta sieciowa jest kompatybilna z komputerem i systemem operacyjnym. Konieczne jest również przygotowanie odpowiednich sterowników, które umożliwią prawidłowe działanie urządzenia.
Montaż karty sieciowej zależy od jej rodzaju. W przypadku kart wewnętrznych konieczne jest wyłączenie komputera, odłączenie go od źródła zasilania, a następnie otwarcie obudowy i umieszczenie karty w odpowiednim gnieździe, takim jak PCIe. Po prawidłowym zamocowaniu karta powinna zostać zabezpieczona, a obudowa zamknięta. W przypadku kart zewnętrznych, podłączenie ich do portu USB jest znacznie prostsze i nie wymaga otwierania obudowy.
Po zamontowaniu karty sieciowej, należy uruchomić komputer i zainstalować sterowniki, jeśli system operacyjny nie rozpoznał urządzenia automatycznie. Następnie trzeba przejść do konfiguracji protokołów sieciowych, takich jak TCP/IP, które są niezbędne do komunikacji w sieci. W przypadku systemów Windows można to zrobić, przechodząc do ustawień Sieci i Internetu, a następnie konfigurując właściwości połączenia.
Kolejnym krokiem jest przypisanie adresu IP, który może być przydzielany automatycznie przez serwer DHCP lub ustawiany ręcznie. Po skonfigurowaniu adresu należy upewnić się, że komputer jest poprawnie połączony z siecią, testując połączenie za pomocą narzędzi takich jak ping.
Ważnym aspektem jest także konfiguracja dodatkowych protokołów, takich jak IPv6 czy protokoły specyficzne dla danej sieci. Ich instalacja i konfiguracja zależy od wymagań sieci oraz systemu operacyjnego. Cały proces kończy się sprawdzeniem działania karty i protokołów w sieci, co pozwala upewnić się, że wszystkie elementy zostały poprawnie skonfigurowane.
[6] Internet – immtpwr.wroc.pl/export_hp/tool/
