Naruszenie kontraktu psychologicznego jako mediator wpływu bezpieczeństwa psychicznego na komponent afektywny przywiązania do organizacji

Aby sprawdzić czy naruszenie kontraktu psychologicznego pośredniczy między bezpieczeństwem psychicznym a komponentem afektywnym przywiązania przeprowadzono – zgodnie z opisanym powyżej schematem zależności – analizę mediacji w analizie regresji. W pierwszym kroku sprawdzono czy istnieje zależność między bezpieczeństwem psychicznym (X) a komponentem afektywnym przywiązania (Y). Jak widać na Ryc. 16 standaryzowany współczynnik regresji okazał się wysoki () i istotny statystycznie.

W drugim kroku sprawdzono czy istnieje w analizie regresji związek między bezpieczeństwem psychicznym (X) a naruszeniem kontraktu psychologicznego (M). Otrzymany współczynnik regresji okazał się istotny i wyniósł () (dolna część ryc. 16).

W trzecim kroku wykonano analizę regresji z komponentem afektywnym przywiązania do organizacji jako zmienną zależną (Y) oraz bezpieczeństwem psychicznym (X) i naruszeniem kontraktu psychologicznego (M) jako predyktorami w ramach jednej analizy. Uzyskany w ten sposób współczynnik regresji dla bezpieczeństwa psychicznego jako predyktora komponentu afektywnego przywiązania przy kontroli naruszenia kontraktu psychologicznego także okazał się istotny i wyniósł (). W czwartym kroku wykonano jeszcze jedna analizę regresji z komponentem afektywnym jako zmienna zależną (Y) oraz bezpieczeństwem psychicznym i naruszeniem kontraktu psychologicznego jako predyktorami.

Współczynnik regresji dla bezpieczeństwa psychicznego jako predyktora komponentu afektywnego przywiązania przy kontroli naruszenia kontraktu psychologicznego wyniósł (). Spadek ten był istotny statystycznie, jak wykazał test Sobela, z = 4,18; p< 0,001. Jednak mediowana wartość ß =  pozostała nadal istotna. Oznacza to, że wpływ bezpieczeństwa psychicznego na komponent afektywny przywiązania był silnie ale niekompletnie zapośredniczony przez naruszenie kontraktu psychologicznego.

Ryc. 16. Wpływ naruszenia kontraktu psychologicznego na zależność pomiędzy bezpieczeństwem psychicznym a komponentem afektywnym przywiązania. U góry pokazana jest zależność bez mediacji; na dole schematu – efekt mediacji (standaryzowane współczynniki regresji)

Naruszenie kontraktu psychologicznego jako mediator wpływu bezpieczeństwa psychicznego na komponent trwałości  przywiązania do organizacji.

 W celu sprawdzenia czy naruszenie kontraktu psychologicznego pośredniczy między bezpieczeństwem psychicznym a komponentem trwałości przywiązania przeprowadzono – zgodnie z weryfikowanym schematem zależności – analizę mediacji w analizie regresji. Analiza pokazała, że bezpieczeństwo psychiczne wprowadzone w pierwszym kroku ma silny wpływ na komponent trwałości przywiązania (ß = ; p< ) (por. ryc. 17). Jednakże, gdy bezpieczeństwo psychiczne i naruszenie kontraktu psychologicznego zostały wprowadzone jednocześnie, siła wpływu bezpieczeństwa psychicznego na komponent trwałości przywiązania znacząco spadła (do poziomu ß =). Zatem część wariancji wcześniej wyjaśnianej przez bezpieczeństwo psychiczne została odebrana przez naruszenie kontraktu psychologicznego. Potwierdził to test Sobela pokazujący, że pośredni efekt obu czynników wpływających na komponent trwałości przywiązania był istotny statystycznie (z = 3,52; p< 0,001).

Ryc. 17.

Naruszenie kontraktu psychologicznego jako mediator wpływu bezpieczeństwa psychicznego na komponent normatywny  przywiązania do organizacji.

Aby sprawdzić czy naruszenie kontraktu psychologicznego pośredniczy między bezpieczeństwem psychicznym a komponentem normatywnym przywiązania przeprowadzono – zgodnie z weryfikowanym schematem zależności – analizę mediacji w analizie regresji. Jak widać na Ryc. 18 (górna część schematu) wpływ bezpieczeństwa psychicznego na komponent normatywny przywiązania (X na Y) był silny (ß = ; p< ), istniały także wymagane dla mediacji istotne związki pomiędzy zmienną niezależną a mediatorem (naruszenie kontraktu psychologicznego) i mediatorem a zmienną zależną (X a M i M a Y).

Potwierdził to test Sobela pokazujący, że pośredni efekt obu czynników wpływających na komponent normatywny przywiązania do organizacji był istotny statystycznie (z = 2,13; p< 0,05).

Ryc. 18.

Dodaj komentarz