Ludność rodzima – zakorzenienie i tożsamość dzielnicy

W „Słowniku Języka Polskiego” można znaleźć następującą definicję pojęcia „rdzenny”: „wolny od wpływów obcych; swojski, pierwotny”11. Pierwotny czyli „taki, jaki był na początku, jaki był przed zmianami; początkowy, pierwszy”12. Od znaczenia słowa do doświadczenia mieszkańców Przytoczona definicja słownikowa jest punktem wyjścia do rozważań o zakorzenieniu, lecz sama nie wystarcza do opisu ludności miejskiej dzielnicy. Słowa … Czytaj dalej

Rozwój społeczny dzielnicy – człowiek i dobro wspólne

Rozwój społeczny9 jest to realizacja możliwości, jakie daje człowiekowi jego rozumna, duchowa natura i otwarcie się na nieograniczoność bytu. Jest to zatem fakt ludzki, przynależny gatunkowi ludzkiemu. Możliwościom twórczym człowieka odpowiada po stronie świata, jako pola jego działania, nieskończona energia dająca się wielorako przekształcać. W wymianie ze światem w toku jego przekształcania człowiek odkrywa nie … Czytaj dalej

Więź społeczna i sąsiedzka solidarność

Więź społeczna6 to ogół stosunków społecznych, wiążących członków określonego zbioru ludzi (ze względu na wspólne funkcje, wartości, cele, zadania), a wyrażających się w postaci czynności na rzecz całości zbioru oraz postaw społecznych w stosunku do wspólnogrupowych wartości; stosunki społeczne to systemy czynności wynikające ze wzajemnych obowiązków i praw, postawy społeczne to zespół poglądów, upodobań i … Czytaj dalej

Społeczność lokalna – wspólnota miejsca i różnorodność mieszkańców

W zdefiniowaniu pojęcia społeczność lokalna oprzeć się można na definicji P.Rybickiego: „Społeczność lokalna ma węższy zasięg aniżeli np. jakaś, obejmująca wielość społeczności lokalnych, społeczność terytorialna. Zagadnienie zasięgu można sprowadzić do liczby ludzi i grup społecznych, które społeczność danego typu obejmuje: np. wiejska społeczność lokalna obejmuje tylko kilkadziesiąt lub kilkaset rodzin i przynależność do tych rodzin … Czytaj dalej

Grupa społeczna w życiu miejskiej dzielnicy

Dla pełniejszego zrozumienia istoty problemu należy wyjaśnić podstawowe pojęcia opisujące poruszane kwestie. Grupę tę stanowią następujące terminy: grupa społeczna, społeczność lokalna, więź społeczna, rozwój społeczny, ludność rdzenna, ludność napływowa, integracja, dezintegracja, alkoholizm. Grupę społeczną1 można określić jako zbiór osób, które pozostają we wzajemnych komunikacjach, interakcjach i relacjach, podzielają wzajemne interesy i wartości, ukierunkowują się na … Czytaj dalej

Stereotypy dotyczące bezrobotnych

ZAKOŃCZENIE Na podstawie przeprowadzonych badań hipoteza została zweryfikowana pozytywnie. Wśród pracowników Telekomunikacji Polskiej S.A. wystąpiły negatywne stereotypy dotyczące bezrobocia i bezrobotnych. Do badań przystąpiono z głównym założeniem, że wśród badanych może wystąpić więcej niż jeden stereotyp bezrobotnego, może on zostać przyjęty przez badanych lub odrzucony. Przyjęcie bądź odrzucenie będzie się wiązało z podatnością danego respondenta … Czytaj dalej

Włoski ruch kontestacyjny końca lat sześćdziesiątych

W tym kraju młodzież przeszła od niezadowolenia z połowiczności reform ówczesnego ministra oświaty, do krytyki całej rzeczywistości społecznej. Studenci włoscy zakładali: ” Kontestacja objąć powinna całą organizację kapitalistyczną, zdemaskować grupy interesów, uwolnić kulturę, doprowadzić do walki, która umożliwi stworzenie systemu kształcenia, zaprzeczając aktualnemu systemowi społecznemu”.[1] Do rozwijającego się ruchu studenckiego przyłączyli się licealiści, którzy określając … Czytaj dalej

Punk w Polsce

Wieść o tym młodzieżowym ruchu dotarła także do Polski, trafiając na tereny o wiele bardziej dogodne do jego rozwoju, niż gdziekolwiek indziej – wszak obowiązywała szara komunistyczna rzeczywistość i brak jakichkolwiek alternatyw. Propaganda przedstawiała Punk, jako przykład patologizacji życia w ustroju kapitalistycznym. „Czego polski nastolatek mógł dowiedzieć się o nowym zjawisku rodem z Wielkiej Brytanii … Czytaj dalej

Paryska wiosna 1968

Najistotniejszym epizodem w historii europejskiej kontrkultury były wydarzenia nazwane „Paryską wiosną” w 1968 roku, w tym czasie doszło do ożywienia grup anarchistycznych, oraz sytuacjonistycznych. Za początek uważa się opublikowanie pewnej broszury, której głównym tematem było środowisko studenckie. poza tym jej autorzy wystąpili z krytyką władzy, społeczeństwa i jego kultury, a także codziennej egzystencji. 3 maj … Czytaj dalej

image_pdf